Bir adam tanirsin, gözlerine bakarsin ve kendini görürsün. Seversin, gülersin,eglenirsin, aglarsin, bagirirsin, aci cekersin. Cogumuzun da yasadigi gibi bir iliski yasarsin.
Pekii, gel gelelim her güzel seyin sonuna: Bir iliski ne zaman bitmeli? Ne zaman bitirmeli? yani icine hissedersin ya o ' biseyler sanki yolunda gitmiyor', yada 'ya acaba artik sevmiyormuyum' sorularini, kalbini sizlatir iste bu sorular. Eger ki böyle seyler düsünüyorsan, bellidir bir sorunun oldugu. Yani durduk yere uydurup huzurumu bozmak gibi bir derdim yok elbetteki.. Ama nasil karar veririm? Gitmek mi? Kalmak mi? gidemem ki, onu cok seviyorum, birakamam! bosuna demiyorum ben canim diye, canimin parcasi o cünkü, can veriyor bana..
Ama neden ozaman hayatimda onsuz daha mutlu olurmuyum diye sorguluyorum kendimi? aklimi zorluyorum, hayal etmeye calisiyorum ama, ii ih! yok, hayal bile edemiyorum. sanki dünyaya onunla gelmisim, onsuz hic olmamisim gibi.
Ya ama: simdi de huzurlu degilim ki! Mutlu degilim ki! DEGILIM ISTE! ben kendimle gecinemiyorum ki su aralar.. istiyorum ki o beni anlasin, olmayan huzurum olsun. ama artik galiba o da olmak istemiyor. artik o da skildi benden galiba. Gitmek istiyor ama garip bir sekilde gitmiyor. Gitmek isteyeni asla tutmam, öyle biri degilim.. ama o gitmesin istiyorum.
Biliyorum. Su an iyi degiliz, ikimizde sorguluyoruz iliskimizi. Kalmali mi gitmeli mi diye.
Birbiri icin yaratilmis sacmaligina inanmiyorum ben. Ama ben biliyorum. Adim gibi eminim. Biz iyi bir takimiz. biz yapabiliriz istersek. biz basarabiliriz. ve eger bu sorunu da asabilirsek, iste ozaman cok cok mutlu olmayi da basarabiliriz.
